Porównanie opłacalności wybranych rodzajów endoprotez w całkowitej pierwotnej alloplastyce stawu biodrowego i kolanowego

Cele

Celem raportu jest porównanie efektywności i opłacalności wybranych, stosowanych w Polsce modeli endoprotez stawu kolanowego i biodrowego.

Metodyka

Odnalezione badania kliniczne oceniono pod kątem ich wiarygodności zgodnie z zasadami EBM. Przeprowadzono krytyczny przegląd doniesień naukowych.

Krytyczny przegląd literatury

Cementowe endoprotezy biodrowe charakteryzują się dobrymi wskaźnikami przeżywalności w długim okresie obserwacji od 10 do 15 i więcej lat.

Silny ból pooperacyjny związany jest z implantacją bezcementowych biodrowych endoptorez porous-coated (i innych bezcementowych) w porównaniu do modeli cementowych.

Bezcementowe endoprotezy z okryciem hydroksyapatytowym odznaczają się lepszą wczesną fiksacją w porównaniu do endoprotez cementowych.

Biodrowe endoprotezy hybrydowe wykazują w krótkim okresie obserwacji dobre i porównywalne z endoprotezami cementowymi wskaźniki przeżywalności. Konieczne są dalsze badania z dłuższymi okresami obserwacji.

Odnaleziono bardzo małą ilość badań na temat biodrowych endoprotez modularnych. Potrzebne są dalsze obserwacje, a szczególnie badania porównawcze z endoprotezami cementowymi.

Coraz częściej stosowanymi endoprotezami kolanowymi są endoprotezy całkowite (trójprzedziałowe), zastępujące wykorzystywane do tej pory modele zawiasowe oraz jednoprzedziałowe.

Najlepsze wyniki spośród endoprotez całkowitych osiągały modele charakteryzujące się w budowie zastępowaniem tylnego więzadła krzyżowego w porównaniu do modeli bez więzadła oraz endoprotez całkowitych pozostawiających podczas implantacji tylne więzadło krzyżowe.

Najczęstszymi czynnikami wpływającymi na operacje rewizyjne stawu kolanowego były złamania i dyslokacje rzepki.

Wpływ na wyniki całkowitych alloplastyk biodrowych i kolanowych mają: wiek, waga, diagnoza, doświadczenie chirurga, typ szpitala, techniki implementacji, rodzaj zastosowanego cementu oraz wybór endoprotezy.

Na operacje rewizyjne najczęstszy wpływ mają: silny ból, złamania komponentów, dyslokacje oraz zużywanie materiałów.

Wyniki analizy ekonomicznej

Z przeprowadzonej analizy kosztów wynika, że zależne są one od kombinacji wielu czynników, takich jak cena endoprotezy, rodzaj zastosowanego znieczulenia, czy rodzajów i ilości użytych materiałów dodatkowych.

Wnioski końcowe

Wyniki kliniczne wskazują, że endoprotezy cementowe charakteryzują się najdłuższą przeżywalnością i najmniejszymi wskaźnikami operacji rewizyjnych. Pierwotna alloplastyka z użyciem tego typu endoprotez powoduje najsłabsze bólowe dolegliwości pooperacyjne. Ponadto wyniki analizy ekonomicznej ukazują alloplastykę cementową jako najtańszą z wszystkich przeprowadzanych z użyciem różnych modeli operacji.

Stosowanie alloplastyk bezcementowych, hybrydowych oraz modularnych uwarunkowane jest wieloma czynnikami, dlatego trudno oceniać, która z technik jest najbardziej efektywna. Ponadto liczba badań z długim okresem obserwacji tych typów implementacji jest wciąż bardzo mała i niewystarczająca do dokonania wiarygodnej oceny.

Największe koszty generuje alloplastyka rewizyjna ze względu na dodatkowe działania naprawcze i konieczność zastosowania szerszego asortymentu materiałów pomocniczych. Co za tym idzie, zasadnym wydaje się uwzględnianie w doborze endoprotezy jak najdłuższej jej przeżywalności, a nie jedynie względami finansowymi.