Porównawcza ocena technologii chirurgicznego leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet.

Cele

Raport HTA opracowano w celu określenia opłacalności (efektywności kosztowej) wybranych metod chirurgicznego leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet.

Metodyka

Na podstawie analizy wiarygodnych badań klinicznych i powszechności stosowania poszczególnych metod w Polsce porównano efektywność następujących sposobów chirurgicznego leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet:

• Plastyka przedniej ściany pochwy z podszyciem cewki szwami Kellego (plastyka przednia),
• Operacja Marshall-Marchetti-Krantz (MMK),
• Operacja podwieszenia pochwy metodą Burcha (Burch),
• Operacja przy użyciu "Tension-free Vaginal Tape" (TVT).

Dane kosztowe pochodzą z 6 ośrodków (wojewódzkie szpitale specjalistyczne, wojskowe szpitale kliniczne, miejskie szpitale specjalistyczne) oraz od płatników (Regionalne Kasy Chorych).

Wyniki analizy skutecznościi

Najskuteczniejszą metodą jest TVT. W wyniku analizy wiarygodnych badań klinicznych określono współczynnik wyleczeń dla poszczególnych procedur. Dla TVT wynosi on 88% (CI95% 85,2% - 90,8%), dla operacji sposobem Burcha 84% (CI95% 79,9% - 88,1%), dla operacji sposobem Marshall-Marchetti-Krantz 86% (CI95% 76,5% - 91,5%), dla plastyki przedniej pochwy z podszyciem cewki szwami Kellego - 62% (CI95% 53% - 69%). Różnica proporcji wyleczeń przy porównaniu TVT i plastyki przedniej jest istotna statystycznie. Różnica proporcji wyleczeń porównania TVT z operacją sposobem Burcha oraz TVT z operacją sposobem Marshall?Marchetti?Krantz nie jest istotna statystycznie. Na podstawie literatury nie można przedstawić analizy powikłań

Wyniki analizy ekonomicznej

W analizie ekonomicznej uwzględniono koszty różniące porównywanych procedur. Do podstawowych kategorii kosztowych zaliczono:

• Koszty pobytu chorego w szpitalu,
• Koszty przeprowadzenia zabiegu,
• Koszty leczenia farmakologicznego,
• Koszty leczenia powikłań.

Najniższe koszty generuje plastyka przedniej ściany pochwy z podszyciem cewki szwami Kellego, zaś najwyższe operacja Marschall? Marchetti?Krantz

Wyniki analizy koszt-efektywność

Najbardziej efektywną kosztowo, czyli najbardziej opłacalną, jest procedura TVT. W analizie wykorzystano zmodyfikowany współczynnik C-E, w którego obliczeniu uwzględniono koszty różniące porównywanych procedur. Współczynnik C-E dla kosztów różniących jest najkorzystniejszy dla procedury TVT. Analizie poddano ilorazy współczynników C-E procedur porównywanych względem najskuteczniejszej procedury, jaką jest TVT. Uwzględniono koszty różniące wyleczenia jednej pacjentki. Analiza ilorazów współczynników C-E pozwala wyciągnąć wnioski, że procedura TVT jest najbardziej efektywna kosztowo spośród porównywanych metod, niezależnie od wielkości kosztów wspólnych (identycznych) badanych procedur.

Wnioski końcowe

Spośród współcześnie stosowanych metod leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu najbardziej opłacalna jest metoda TVT.

Ze względu na wysoką skuteczność oraz stosunkowo niskie koszty związane z zabiegiem, metodę TVT należy uznać za szczególnie rekomendowaną.